ارزویی است مرا در دل

که روان سوزد و جان کاهد

هردم ان مرد هوسران را

با غم و اشک و فغان خواهد

به خدا در دل و جانم نیست

هیچ جز حسرت دیدارش

سوختم از غم و کی باشد

غم من مایه ی ازارش

شب در اعماق سیاهی ها

مه چو در هاله ی راز اید

نگران دیده به ره دارم

شاید ان گمشده باز اید

سایه ای تا که به در افتد

من هراسان بدوم بر در

چون شتابان گذرد سایه

خیره گردم به در دیگر

همه شب در دل این بستر

جانم ان گمشده را جوید

زین همه کوشش بی حاصل

عقل سر گشته به من گوید

زن بد بخت دل افسرده

ببر از یاد دمی او را

این خطا بود که ره دادی

به دل ان عاشق بد خو را

ان کسی را که تو می جویی

کی خیال تو به سر دارد

بس کن این ناله و زاری را

بس کن او یار دگر دارد

لیکن این قصه که می گوید

کی بنرمی رودم در گوش

نشود هیچ ز افسونش

اتش حسرت من خاموش

می روم تا که عیان سازم

راز این خواهش سوزان را

نتوانم که برم از یاد

هر گز ان مرد هوسران را

شمع ای شمع چه می خندی؟

به شب تیره ی خاموشم

به خدا مردم از این حسرت

که چرا نیست در اغوشم

(فروغ فرخزاد)

 

 

دلــتـــنـــگــی پـــــیـــچـــیــده نــــیـــســـتـــــ . . . !


یـــــکــــ دل . . . ! یـــــکـــ آســـمــــان

یـــــکــــ بــــغـــض

و آرزو هــــای تــــــرکـــــ خـــــورده

 

بـــــه هــــمــــیــــن ســادگــــی

 

<0017>&

زن جوان: یواشتر برو من می ترسم
مرد جوان: نه ، اینجوری خیلی بهتره!
زن جوان: خواهش می کنم ، من خیلی میترسم
مردجوان: خوب، اما اول باید بگی دوستم داری
زن جوان: دوستت دارم ، حالامی شه یواشتر برونی
مرد جوان: مرا محکم بگیر
زن جوان: خوب، حالا می شه یواشتر برونی؟
مرد جوان: باشه ، به شرط این که کلاه کاسکت مرا برداری و روی
سرت بذاری، اخه نمی تونم راحت برونم، اذیتم می کنه

روز بعد روزنامه ها نوشتند
برخورد یک موتورسیکلت با ساختمانی حادثه آفرید.
در این سانحه که بدلیل بریدن ترمز موتور سیکلت رخ داد،
یکی از دو سرنشین زنده ماند و دیگری در گذشت

مرد جوان از خالی شدن ترمز آگاهی یافته بود پس بدون این که زن
جوان را مطلع کند با ترفندی کلاه کاسکت خود را بر سر او گذاشت
و خواست برای آخرین بار دوستت دارم را از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند
و این است عشق واقعی.

 

 

 

هرگاه دفتر محبت را ورق زدي و هرگاه زير پايت خش خش برگها را احساس كردي هرگاه در ميان ستارگان آسمان تك ستاره اي خاموش ديدي براي يكبار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب بگو :
 يادت بخير

"دوســـتــت دارم

" را براي هر دويمان فرستادي !!

 

هم  مــــن !!

 

هـــــم او !!!

 

خيـــانت مي كـــــردي يا عــدالــَت  !!??

 

گم شده ام جایی میان فراموشی های تو ! ، گاهی تنها ، گاهی بیا و پیدایم کن …
::
::
گاهی به خاک سپردن یک جسد ، از خواباندن یک قاب عکس آسانتر است !
::
::

باران همیشه می بارد، اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند ! نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن …
::
::
بگو دیوارهای این خانه را بکوبند این ویرانه روزی پناهگاه دل عاشقی بود که … بگذریم … اینجا حالا دیگر فقط خرابه است ، بساز و بندازها هم دیگر نگاهش نمیکنند !!
::
::
زندگی دفتری از خاطره هاست ، یک نفر در دل شب ، یک نفر در دل خاک ، یک نفر همدم خوشبختی هاست. یک نفر همسفر سختی هاست . چشم تا باز کنی عمرمان میگذرد ، ما همه همسفر و رهگذریم ، آنچه باقیست فقط خوبی هاست…
::
::
فراموش شدنی نیستند آنان که با خط مهر ، بر قلبمان حک شده اند ، حتی اگر دورند
::
::
وقتی خدا مشکلت را حل میکنه به تواناییش ایمان داری ، وقتی خدا مشکلت را حل نمیکنه به تواناییت ایمان داره
::
::
موقع عصبانیت مراقب حرف زدنمون باشیم ، عصبانیت تموم میشه ولی حرفا یاد آدما میمونه . پلهای پشت سرمونو خراب نکنیم ، چراکه واسه ساختنش از جون مایه گذاشتیم
::
::
تو کلاس درس خدا ؛ اونی که ناله میکنه رد میشه ، اونیکه صبر میکنه قبول میشه ، اما اونیکه شکر میکنه شاگرد ممتاز میشه. بیا این هفته شاگرد ممتاز باشیم
::
::
گاهی در برابر خاطرات توقف کن و یادآور دوستیها و رفاقتها باش . امیدوارم سهم من از این تجدید خاطرات ، یک یادت بخیر ساده باشد
::
::
دوستی مثل درخته . ارزشش به بلدیش نیست ، بلکه به ریشه هاشه که چقدر عمق داره
::
::
آدم های ساده را دوست دارم ، آنها که بدی هیچکس را باور ندارند ، آنها که برای همه کس لبخند دارند ، آنها که بوی ناب “آدم” میدهند. و من باور دارم تو از آنهایی
::
::
شیشه ای میشکند ، یک نفر میپرسد که چرا شیشه شکست ؟ یک نفر میگوید : شاید این رفع بلاست ، دیگری میگوید شیشه ی پنجره با باد شکست ؟ … دل من سخت شکست ! هیچکس هیچ نگفت ، غصه ام را نشنید ، از خودم میپرسم ، ارزش قلب من از شیشه ی یک پنجره هم کمتر بود ؟!!
<0017>

(0017)